حضرت زهرا ( س ) فرمود : ليكن من پاسخ آن رامى دانم : « خَيْرٌ لِلنِّساءِ انْ لا يَرينَ الرِّجالَ وَ لا يَراهُنَّ الرِّجالُ » ؛ براى زنان بهتر است كه مردان ( نامحرم ) را نبينند و مردان ( نامحرم ) نيز ايشان را نبينند . من نزد رسول خدا ( ص ) بازگشتم و پاسخ را گفتم . پيامبر ( ص ) فرمود : چه كسى اين پاسخ را به تو گفت در حالى كه تو نزد من بودى و پاسخ ندادى ؟ گفتم : فاطمه . رسول خدا ( ص ) از پاسخ فاطمه ( س ) شگفت زده شد و فرمود : « به راستى كه فاطمه پاره‌اى از وجود من است » . « 1 » توضيح : اين دو روايت معتبر كه نمايانگر فرهنگ عفاف و سيرهء فاطمه ( س ) مىباشد ، ممكن است براى برخى اين سؤال را ايجاد كند كه چگونه چنين رفتارى مىتواند براى دختران و زنان روزگار ما اسوه و الگوى مناسبى باشد ؟ از اين رو ، براى فهم حقيقت مطلب توجه به نكات ذيل ضرورى است . - به كارگيرى كلمهء « خير » در سؤال پيامبر ( ص ) و نيز پاسخ حضرت زهرا ( س ) گوياى اين است كه سيرهء ياد شده يك رجحان و مزيّت است و در حقيقت حضرت زهرا ( س ) در مقام بيان يك روش آرمانى و ترجيحى است كه تا وقتى نياز و ضرورتى بر حضور زنان در عرصهء اجتماع و ارتباط ايشان با نامحرمان ، پيش نيامده است ، رعايت آن بهتر و مطلوب‌تر است . و اين ، هرگز به معناى ممنوعيّت قانونى نيست . از ديدگاه اسلام زنان مىتوانند در صورت نياز با رعايت موازين شرعى و ارزشهاى اخلاقى به عرصه‌هاى اجتماعى وارد شوند و به فعاليت بپردازند . حكم بيان شده در روايت يك توصيهء اخلاقى ترجيحى است و نه يك حكم تكليفى الزامى . - احكام و مسائل اسلامى در عرصه‌هاى مختلفى ارائه و عرضه مىشوند :

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 43 ، ص 54 و وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 43 .